شعر درباره ی امام رضا

 يا رضا مولا علي الموسي الرضا

يا رضا يا بن علي و مصطفا

يا رضا من صيد و اندر دام  تو

تا شود جانم به پاي تو فدا

يا رضا سلطان سلطانان تويي

قلب ما را شاد كردي زين شفا

يا رضا من آمدم در پاي تو

تا كلام حكمتت رد به صدا

خاك پاي زائر دارالشفا

سرمه چشمم كنم چون توتيا

يا رضا اي ضامن آهو مدد

مي كند به قلب من ياد شما

از شميم پرچم سلطان طوس

مي رسد بوي حريم كربلا

يا رضا كردند مرا شاعر تو

تو بخوان شعر عزيز نينوا

  راهپیمایی 22 بهمن 92 در تهران

شعر شهادت حضرت معصومه(س)

روی قبرم بنویسید که خواهر بودم

سالها منتظر روی برادر بودم

بنویسید گرفتار نباشم چه کنم؟

من اگر منتظر روی برادر نباشم چه کنم؟

روی قبرم بنویسید جدایی سخت است

اینهمه راه بیایم ،تو نیایی سخت است

یوسفم رفته و از آمدنش بی خبرم

سالها میشود واز پیرهنش بی خبرم

روی قبرم بنویسید ندیده رفتم

با تن خسته و با قد خمیده رفتم

بنویسید همه دور ربرم ریخته اند

چقدر دسته ی گل روی سرم ریخته اند

چقدر مردم این شهر ولایی خوبند

که سرم را نشکستند خدایی خوبند

بنویسید در این شهر سرم سنگ نخورد

به خداوند قسم بال وپرم سنگ نخورد

چادرم دور وبرم بود وبه پایی نگرفت

معجرم روی سرم بود وبه جایی نگرفت

...من کجا شام کجا زینب بی یار کجا؟

من کجا بام کجا کوچه و بازار کجا؟

بنویسید که عشاق همه مال هم اند

هر کجا نیز که باشند به دنبال هم اند

گر زمانی به سوی شاه خراسان رفتید

من نبودم به سوی مرقد جانان رفتید...

روی قبرش بنویسید برادر بوده

سالها منتظر دیدن خواهر بوده

روی قبرش بنویسید که عطشان نشده

بدنش پیش نگاه همه عریان نشده

بنویسید کفن بود،خدایا شکرت

هرچه هم بود بدن بود خدایا شکرت

یار هم آنقدری داشت که غارت نشود

در کنارش پسری داشت که غارت نشود

اوکجا نیزه کجا گودی گودال کجا؟

اوکجا نعل کجا پیکر پامال کجا؟

بنویسید سری بر سر نی جا میکرد

خواهری از جلوی خیمه تماشا میکرد

 احادیثی از امام رضا

  آثار و برکات زیارت امام رضا علیه السلام

1) حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) فرمودند: «پاره ای از تن من در زمین خراسان دفن خواهد شد، مؤمنی او را زیارت نکند، مگر آنکه خداوند عزوجل بهشت را بر او واجب گرداند، و آتش را بر بدنش حرام کند.» عیون اخبار الرضا ع

2) از حضرت امام رضا (علیه السلام) روایت شده است که فرمودند: «هر که برای زیارتم بار سفر بندد، دعایش مستجاب و گناهانش آمرزیده شود، هر که مرا در آن قطعه زمین زیارت کند، همانند کسی است که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) را زیارت کرده باشد و خداوند اجر هزار حج مقبول و هزار عمره ی مقبوله برای او بنویسد و من و پدرانم شفاعت کنندگان او در روز قیامت باشیم، و این قطعه زمین باغی است از باغهای بهشت و محل رفت و آمد فرشتگان است و تا ابد گروهی از آسمان نازل می شوند و گروهی بالا می روند تا آن که در صور بدمند. ( روز قیامت) «بحارالانوار، ج 102، ص 44، ح 51».

3) حضرت امام جواد (علیه السلام) می فرمایند:«هر که قبر پدرم در طوس را زیارت کند، خداوند گناهان گذشته و آینده ی او را بیامرزد، و روز قیامت منبری رو به روی منبر رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) برای او نصب کند تا آن که خداوند از حسابرسی بندگانش فارغ شود.» «عیون اخبار الرضا علیه السلام، ج 2، ص 259، ح 19».

4) از حضرت امام جواد (علیه السلام) روایت شده است که فرمودند: «برای کسی که پدرم (علیه السلام) را عارف به حقش در طوس زیارت کند، بهشت را از سوی خدای متعال ضمانت می کنم.»«عیون اخبار الرضا (علیه السلام)، ج 2، ص 256، ح 7».

5) از عبدالعظیم حسنی روایت شده است که گفت: شنیدم امام محمد بن علی الجواد (علیهماالسلام) می فرمایند: «هر که پدرم را زیارت کند و از باران یا سرما یا گرما به او آزاری رسد، خداوند آتش را بر بدنش حرام کند.»«امالی شیخ صدوق (رحمت الله علیه)، ص 521».

6) از علی بن حسن بن فضال به نقل از پدرش روایت شده است که گفت: مردی از اهل خراسان به حضرت رضا (علیه السلام) عرض کرد: ای فرزند رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) من رسول خدا را در خواب دیدم که به من می فرمودند: « وقتی پاره ی تن مرا در زمینتان به خاک بسپارند، و امانتم را به شما بسپارند، و ستاره ی من در خاک شما غروب کند، شما را چه خواهد شد؟
پدرم ازجدم از پدرش از پدرانش (علیهم السلام) به من فرمودند: همانا رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: هر که مرا در خواب ببیند، مرا دیده است، زیرا شیطان به صورت من درنمی آید و نه به صورت کسی از اوصیاء من، و نه به صورت کسی از شیعیانشان، و خواب صادق جزیی از هفتاد جزء نبوت است.» «عیون اخبار الرضا (علیه السلام)، ج 2، ص 257، ح 11، امالی شیخ صدوق (رحمت الله علیه) ص 61).پس امام رضا (علیه السلام) به او فرمودند: «من آن کسی هستم که در زمین شما دفن می شوم، و من پاره ی تن پیامبر شما هستم، و من آن ودیعه و ستاره هستم، به راستی که هر کس مرا زیارت کند و حق و اطاعت مرا که خدا واجب کرده است ، بشناسد، من و پدرانم در روز قیامت شفیع او خواهیم بود، و هر که را روز قیامت ما شفیعش باشیم، نجات یافته است، حتی اگر گناهان جن و انس بر دوش او باشد.

7) از امام علی بن محمد الهادی (علیهماالسلام) روایت شده است که فرمودند: «هر که از خداوند تبارک و تعالی حاجتی دارد، با غسل به زیارت قبر جدم امام رضا علیه السلام در طوس برود و نزد سر مبارکش دو رکعت نماز گذارد و حاجتش را در قنوت از خدا بخواهد، همانا اجابت می شود، مگر آن که گناهی یا قطع رحمی بخواهد، ما به درستی که محل قبرش، قطعه زمینی از زمینهای بهشت است، مؤمنی او را زیارت نکند، مگر آن که خداوند از آتش برهاندش و در بهشت جایگزینش سازد.«عیون اخبار الرضا (علیه السلام)، ج 2، ص 262، ح 32، امالی شیخ صدوق (رحمت الله علیه) ص 471».

8) حضرت علی (علیه السلام) می فرمایند: «مردی از فرزندان من در زمین خراسان مظلومانه با زهر کشته خواهد شد، نامش نام من، و نام پدرش نام پسر عمران، موسی (علیه السلام) است. همانا هر که او را در غربتش زیارت کند، خداوند عزوجل گناهان گذشته و آینده ی او را بیامرزد، حتی اگر به عدد ستارگان و قطره های باران و برگ درختان باشد.» 

9) از حضرت امام صادق (علیه السلام) روایت شده: «نواده ی من در زمین خراسان، در شهری که به آن طوس گفته می شود، کشته خواهد شد، هر که او را در طوس زیارت کند، و عارف به حقش باشد، روز قیامت دستش را می گیرم، و داخل بهشت می کنم، حتی اگر دارای گناهان کبیره باشد.»

راوی گفت: پرسیدم فدایت شوم عرفان حقش چیست؟ فرمودند: «بداند همانا او امامی است که طاعتش واجب است و شهید غریب است، هر که او را زیارت در حالی که عارف به حقش باشد، خداوند عزوجل پاداش هفتاد هزار شهید راستینی را که در رکاب رسول خدا صلی الله علیه وآله و سلم به شهادت رسیده اند، به او عطا خواهد کرد. 

10) از سلیمان بن حفص روایت شده که گفت: شنیدم اباالحسن موسی بن جعفر (علیه السلام) می فرماید: همانا فرزندم علی مظلومانه با زهر کشته می شود، و در کنار هارون در طوس دفن می شود، هر که او را زیارت کند، مانند کسی است که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) را زیارت کرده باشد.

11) از علی بن عبدالله بن قطرب روایت شده که گفت: فرزندان حضرت موسی بن جعفر (علیهماالسلام) نزد ایشان جمع بودند، امام رضا (علیه السلام) که در اول جوانی بودند، از مقابل حضرت موسی بن جعفر (علیهماالسلام) عبور کردند، امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمودند: «این فرزند دلبندم در زمین غربت می میرد، هر که او را با اعتقاد به امامتش و عارف به حقش زیارت کند، نزد خداوند عزوجل مانند شهدای بدر است.»
12) حضرت امام رضا (علیه السلام) می فرمایند: «هر که مرا در غربتم و دوری مزارم زیارت کند، روز قیامت در سه جا به فریادش می رسم ، تا از هول و وحشت آن مکانها نجاتش دهم: هنگامی که نامه ها به چپ و راست تقسیم می شود، هنگام صراط، و هنگام سنجش اعمال.»

13) از هروی روایت شده است که گفت: از حضرت امام رضا (علیه السلام) شنیدم که فرمودند:«به خدا قسم هیچ یک از ما نیست، جز این که کشته و شهید شود.» عرض کردند: یابن رسول الله، شما را چه کسی خواهد کشت؟ فرمودند: «بدترین خلق خدا در زمان من، مرا به وسیله ی زهر می کشد، سپس مرا در مکانی دورافتاده و سرزمین غربت دفن می کند، بدان هر که مرا در غربتم زیارت کند، خداوند عزوجل اجر صد هزار شهید و صد هزار صدیق و صد هزار حج کننده و عمره کننده و صد هزار مجاهد را برای او می نویسد، و با ما محشور می شود، و در درجات عالی بهشت همراه ما می باشد.»

14) از حضرت امام رضا (علیه السلام) روایت شده است که فرمودند: «من در زمین غربت کشته و مسموم و مدفون می شوم، این را از سخنانی دانستم که پدرم از پدرش که از پدرانش علی بن ابی طالب (علیهم السلام) از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) برای من وصیت می کرد، همانا هر که مرا در غربتم زیارت کند، من و پدرانم شفاعت کنندگان او در روز قیامت هستیم، و هر که ما شفیع او باشیم، نجات می یابد حتی اگر گناهان انس و جن را بر دوش داشته باشد.»

15) از هروی روایت شده که گفت : حضرت رضا (علیه السلام) در گنبدی که قبر هارون الرشید در آن بود داخل شدند، سپس با دست خویش بر کنار آن خطی کشیدند و فرمودند: «اینجا خاک من است، و در آن دفن خواهم شد، و خداوند این مکان را محل رفت و آمد شیعیان و دوستدارانم قرار می دهد، به خدا قسم زیارت کننده یی از آنها مرا زیارت نکند، و سلام دهنده یی از آنها بر من سلام نکند، مگر آن که مغفرت و رحمت خدا با شفاعت ما اهل بیت بر او واجب شود.» 

 زیبای من سلام!

می گویند کویر رگ های سوزانی دارد که دریاچه ی هر افسانه ای را خشک می کند.آن جا می توانی بی آن که خودت بخواهی ناشناس ترین واژه ها را در سایه ی ترانه ترین معبد ها قربانی کنی.

راه افتاده ام .آرام آرام وذره ذره.از کویر گرفته ام تا خراسانت.

این که آشیانه ندارم عیب من نیست،با دلم مشکل دارم،دلی دارم که بی شعله می سوزد .چه وقت از نیمه شب فرداشب میهمان حرمت باشم ،نمی دانم.فقط خدا کند تا من می آیم هیچ کبوتری ازحاشیه سقاخانه ات نگاهش را ازمن ندزدد.من شنه ی گلم وگل دسته .بگذار بغضم را به آسمانی ترین ابرهاببخشم.

زیبای من دوباره سلام!

می خواهم لیلایی ترین قصه ها را درپای کتیبه های مناره هایت برای هزارساله های عشق ندیده تعریف کنم.نمی دانم آبی چشمان آهویی را ازیاد ببرم که آرامش تبسم را فدای زخم گاه هرتیر وکمانی می کند .

رضای من!رضای زیبای من!

بمان تا بیایم.قول بده سیرابم کنی.می دانی که عریانی گیلاس را سر شاخه ی هیچ سپیدابی ثمری باور نخواهد کرد،امامن نهال سال های پیش بوسه بر ضریح تو هستم.آن قدر حرف ها دارم که دیوار زائر سرا نیز همدم لحظه های نیمه شبانم شوند.اصلا بگذار ازهمین جا حرف ها رابزنم.بگذار مانند گرسنگان مهتاب نشین گیاه خوار داغستان ریواس های تو باشم.دختر همسلیمان روی نسیمی از ویلچر می نشیند وهی می تازد.هیچ لاله ی کمر خم کرده ای هم به گرد پایش نمی رسد .خودت که بهتر می دانی .برای چه من بگویم.دستی به پایش بکش ،مگر نه این که دست هایت شفاست؟؟؟گمشده اش را برگردان.قول می دهم آرام بگیرم ،آن وقت آن قدر دعایت می کنم تا گریه هایم تمام شود.راستی مینا را که یادت هست،دختر روسری صورتی صبور مدرسه ،پدرش را در پشت وادی بوته های سرخ از دست داد،نمی شود بیایی وبابایش شوی؟دیوار گلی همسایه ی آخر کوچه یمان در اولین نم پاییزی فروریخت،اما بانوی خانه کسی را نداشت که درست کند ،توهم که راهت دور است ... گوشه ی پیراهن بلند جواد،پسر مشهدی حسین که چهار سال پیش ازکوه افتاد وعلیل شده به گوشه ی دوچرخه ای که آرزو می کند مال خودشظ باشد گیر کرد وپاره شد،یادم نبود تو ضریح داری نه چرخ خیاطی،سقاخانه داری،کبوتر وهزارچیز ذیگر که هیچ کس ندارد .

سرت را درد نیاورم.از این حرف ها زیاد دارم،بگذار برسم.هرچند می دانم تا قدم گذاشتم درکوچه ی حرمت روزه ی سکوت خواهم گرفت،گردن بند حیرت جاودانه ات را برگردنم خواهم آویخت وآن قدر اعتکاف ضریحت را درآغوش لاله ها نظاره گر باشم که خودت سربلند کنی ودعای ظهور بخوانی .به من بگو تو هم چشم انتظاری؟تو هم از اسارت نسترن ها گریه میکنی؟از کنارگاهواره  ی نبض ستاره ها به تمثال محبوبه ی هیچ کهکشانی نگاه میکنی؟برایم بگو وقتی به مسافرت آن سوی ابرها می روی ،چه سوغات می آوری؟فانوس دارت کیست؟کدام عتیقه ای می تواند لیاقتش را به گوشه ی نگین تو نشان دهد؟

بگو که میهمانیم می کنی.دارم می رسم.بوی واژه می دهم،بوی غربت،تبسم،زخم،سپیده دم نیامده،بوی ناله ی یک درچه ی هزار ساله ی بسته شده،بوی همه ی عزیزانی رامی دهم که تاهمین حالاغیر ازمیوه ی حاجت چیزی نخورده اند.بگو که قبولم می کنی تا آرام بگیرم .دارم می آیم.دارم می رسم.گنبدت طلاست ،قدیمی ها برایم گفته اند.به مادرم قول داده ام دلی راکه هفت سال پیش درحرمت جاگذاشت برایش پس نبرم.با آن که  می دانست من هم دلم را جا خواهم گذاشت ،مثل خودش.هر وقت تو هم برای خودت دلتنگی کردی آهسته قلبم راقدم باران کن.بگذار در سایه ی گام هایت تا همیشه ی همیشه گلبرگ نشین سقاخانه ات باشم.دارم می آیم ...

وعده ی ما ستاره ی پرسوی چسبیده به حرمت!

سلام ....من رسیدم

چند حدیث از امام رضا علیه السلام

  ضامن آهو 
افسانه شعبان نژاد

کاش من یک بچه آهو می شدم
می دویدم روز و شب در دشتها
توی کوه و دشت و صحرا روز و شب
می دویدم تا که می دیدم تو را 

کاش روزی می نشستی پیش من 
می کشیدی دست خود را بر سرم
شاد می کردی مرا با خنده ات
دوست بودی با من و با خواهرم

چونکه روزی مادر م می گفت تو 
دوست با یک بچه آهو بوده ای
خوش به حال بچه آهویی که تو 
توی صحرا ضامن او بوده ای

پس بیا من بچه آهو می شوم 
بچه آهویی که تنها مانده است
بچه آهویی که تنها و غریب
در میان دشت و صحرا مانده است

روز و شب در انتظارم پس بیا
دوست شو با من مرا هم ناز کن
بند غم را از دو پای کوچکم
با دو دست مهربانت باز کن

  اقیانوس مشرق